Współpraca międzynarodowa - O Policji

Współpraca międzynarodowa

Współpraca międzynarodowa

Międzynarodowa współpraca policyjna prowadzona jest w oparciu o rządowe i resortowe akty prawne, a także dokumenty umożliwiające lokalną kooperację na terenach przygranicznych. Realizacja międzynarodowej współpracy Policji odbywa się dwutorowo. Działania pozaoperacyjne służą wypracowaniu metod, form i podstaw prawnych praktycznego współdziałania policyjnego, nazywanego inaczej współpracą operacyjną.

Współpraca operacyjna obejmuje przede wszystkim wymianę informacji poprzez:

  • System Informacyjny Schengen (SIS) oraz Krajowe Biuro SIRENE (dla państw strefy Schengen);
  • EUROPOL (Europejski Urząd Policji, działający tylko na obszarze UE, którego zadaniem jest poprawienie efektywności działania i współpracy między kompetentnymi władzami państw członkowskich w zakresie zapobiegania i zwalczania zorganizowanej przestępczości o międzynarodowym charakterze);
  • INTERPOL (działająca w 188 krajach międzynarodowa organizacja policji, pomagająca organom ścigania w walce z wszelki mi formami przestępczości);
  • współpracę w ramach sieci oficerów łącznikowych polskiej Policji działających w takich państwach Unii Europejskiej, jak Francja, Holandia, Niemcy, Wielka Brytania, oraz w państwach spoza UE, tj. na Białorusi, w Rosji i na Ukrainie, oraz współpracę z zagranicznymi oficerami łącznikowymi akredytowanymi w Polsce;
  • bezpośredni dostęp do policyjnych baz danych (osoby zaginione i poszukiwane, karty daktyloskopijne, profile DNA, skradzione pojazdy i dokumenty etc.).

W polskiej Policji punktem kontaktowym i miejscem, gdzie zbiegają się wszystkie międzynarodowe kanały wymiany informacji policyjnych – ONE STOP SHOP – jest Biuro Międzynarodowej Współpracy Policji Komendy Głównej Policji. Komórka ta koordynuje i nadzoruje wszystkie działania w ramach międzynarodowej współpracy pozaoperacyjnej, operacyjnej i szkoleniowej.

Do form współpracy przygranicznej w państwach należących do strefy Schengen należą pościg, obserwacja transgraniczna, wspólne patrole, w tym patrole zmotoryzowane ruchu drogowego, realizowane przede wszyst kim na terenach przygranicznych. Współpracę przygraniczną i związaną z tym wymianę informacji uzupełniają Centra Współpracy Policyjnej i Celnej, działające na granicach z Czechami, Niemcami i Słowacją.

Współpraca pozaoperacyjna to tworzenie prawa unijnego oraz poznawanie rozwiązań prawnych i przepisów obowiązujących w innych krajach. To także nawiązywanie kontaktów zawodowych i osobistych. Dzięki nim wzrasta zaufanie między współpracującymi stronami, likwidowane są bariery, uprzedzenia i szkodliwe stereotypy.

Nie bez znaczenia pozostaje również fakt wykorzystywania przez polską Policję funduszy unijnych zarówno na szkolenia, jak i na inwestycje w sprzęt. Korzystając z funduszy krajowych i unijnych, szkolimy przedstawicieli służb odpowiedzialnych za porządek i bezpieczeństwo publiczne z krajów spoza Unii Europejskiej (m. in. we współpracy z MSZ).

 Współpraca pozaoperacyjna to także wymiana i współpraca szkoleniowa z innymi instytucjami policyjnymi z państw członkowskich UE oraz za pośrednictwem takich agencji unijnych i organów, jak Europejska Akademia Policyjna CEPOL (Collège Européen de Police). Ta ostatnia obejmuje również kraje spoza UE. Priorytetem w tym zakresie są dla nas państwa Partnerstwa Wschodniego (Armenia, Azerbejdżan, Białoruś, Gruzja, Mołdowa i Ukraina).

Międzynarodowa działalność polskiej Policji przejawia się również poprzez udział w zagranicznych misjach pokojowych w takich krajach, jak: Afganistan, Bośnia i Hercegowina, Gruzja, Kosowo i Liberia.